Ultimate Web Radio: OMG THEY KILLED KENNY

Χαιρετε,
Οι ποδοσφαροφιλοι παραμεινετε, οι υπολοιποι διαλυθειτε ησυχως.
Τον Ιουνιο του 2002 διεξηχθη ενα απο τα πιο ξενερωτα μουντιαλ ολων των εποχων με ελαχιστες λαμπρες στιγμες to remember. Εγω θα το θυμαμαι για αυτον

Οι περισσοτεροι θα το θυμουνται για τις εκπληξεις του. Τα δυο μεγαλα (και τρανα) φαβορι για την κατακτηση του Γαλλια και Αργεντινη τεθηκαν εκτος μαχης απο τον πρωτο γυρο μαζι με υπερδυναμεις του ποδοσφαιρου οπως το Εκουαδορ, η Τυνησια και η Σαουδικη Αραβια.

Κι εκει γεννηθηκε ενα βαρυ και ασηκωτο ΓΙΑΤΙ το οποιο πολλοι προσπαθησαν να απαντησουν, κανεις δεν τα καταφερε καλυτερα παρολαυτα απο τον μεγαλο Αντωνη Καρπετοπουλο. Ο οποιος απλα και ομορφα παρατηρησε το εξης: στο τελευταιο παιχνιδι της και στο οποιο η Αργεντινη ηθελε μονο τη νικη, η ομαδα που παρεταξε ειχε μεσα κατα διαστηματα 4 (Pablo Aimar, Juan Sebastián Verón, Claudio López, Ariel Ortega) επιτελικους μεσους (το παλιο καλο "δεκαρι"). Ο Καρπετοπουλος διεγνωσε στην Αργεντινη την ασθενεια της "αναζητησης" του διαδοχου του Μαραντονα τοσο επιμονα που κατεστρεφε καθε πιθανοτητα νικης. Η εθνικη Αργεντινης εψαχνε νικολουλεια τον επομενο Μαραντονα γιατι πολυ απλα, ο παικτης αυτος ξεπερασε την εθνικη της χωρας του σαν μεγεθος και οδηγησε την ομαδα του οχι μονο στην κατακτηση ενος παγκοσμιου κυπελλου, αλα κυριως στην κατακτηση μια χρυσης θεσης στην ιστορια του ποδοσφαιρου. Το τιμημα για αυτο το Indiana Jones quest ηταν η παταγωδης αποτυχια της εθνικης ομαδας της χωρας σε καθε ποδοσφαιρικη διοργανωση απο εκει και περα. Κ'υστερα ηρθαν οι μελισσες.
ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ????
Θελω να φτασω σε αυτο

Πηγα Λονδινο για μια και μοναδικη φορα πριν μερικα χρονια. Και θυμαμαι μια εντονη προσπαθεια να πουλησουν τους Beatles. Μπλουζακια, κουπες, χαντρουλες, καθρεφτακια και μουσικοι να παιζουν I wanna hold your hand. Και στα στουντιο της Abbey Road ( απο οπου και το ομωνυμο αλμπουμ) να γινεται λαικο προσκυνημα. ΟΚ, συμφωνω (αν και πολλοι διαφωνουν) οτι οι Beatles ειναι η μεγαλυτερη μπαντα στην ιστορια της ροκ. Αλλα ειπαμε ρε παιδια.
Και να πεις οτι δεν εχει αλλους μουσικους και landmarks να δειξει το Λονδινο..

Για πλακα πολλοι θα ελεγαν οτι αυτοι ειναι "μεγαλυτεροι" απο τους Beatles (οχι εγω, ξαναγραφω).
Και το προβλημα δεν ειναι αυτο. Το προβλημα ειναι οτι οτιδηποτε καλο βγαινει στην μουσικη σκηνη της Γηραιας Αλβιωνας, συγκρινεται αυτοματα με τα σκαθαρια. Μια συγκριση ομως που ειναι ατοπη και ανουσια. Γιατι οι Beatles ηταν one time wonder. Η συνομωσια του συμπαντος, των θεων, των Μασονων και δεν προκειται να υπαρξει αλλη τετοια μπαντα. Οσο και αν οι Αγγλοι προσπαθουν να μας τους νεκροζωντανεψουν (συγγνωμη, αναβιωσουν).

We may be a small country, but we're a great one, too. The country of Shakespeare, Churchill, the Beatles, Sean Connery, Harry Potter. David Beckham's right foot. David Beckham's left foot, come to that. And a friend who bullies us is no longer a friend

Love Actually στα λογια του PM, Hugh Grant

Το ακομα χειροτερο ειναι οτι οι μπαντες που θελουν να κανουν επιτυχια, εχουν μυριστει τα παραπανω και τα χρησιμοποιουν για να παιξουν με την νοσταλγια των Αγγλων (η Βρετανων, whatevs). Οι Oasis στο πρωτο τους (ιστορικα γαματο κατα κοινη παραδοχη) δισκο, Definitely Maybe (1994) εχουν τον στιχο "..you can sail with me in my yellow submarine..".