Χμμ..χρειαζόμαστε φωνή, κιθάρα, μπάσο, ντραμς..και να η ροκ μουσική! Βέβαια δεν είναι απαραίτητα και τα τρία αυτά μουσικά όργανα όπως επίσης άλλες φορές προστίθεται και πιάνο ή συνθεσάϊζερ, ανάλογα πάντα με την κάθε μπάντα. Το συγκεκριμένο είδος που αναπτύχθηκε κυρίως από το '60 και μετά, προέρχεται από την rock and roll μουσική των ΗΠΑ η οποία με τη σειρά της αναπτύχθηκε μεταξύ του '40 και του '50. Η ροκ μουσική αποτελείται από διάφορα είδη όπως για παράδειγμα την ''μπλουζ ροκ'', ''καντρι ροκ'' και ''φολκ ροκ'', που εμφανίστηκαν κι αυτά την δεκαετία του '60. Ας τα πιάσουμε λοιπόν ανα δεκαετίa:
1960: σε Αγγλία και Αμερική εμφανίζεται η φολκ μουσική (συνδιασμός παραδοσιακής μουσικής με ακουστικά όργανα και στοιχεία από την ''κάντρι τζαζ'') με σημαντικό εκπρόσωπό της ποιον άλλον; τον Bob Dylan. Ένα από τα πιο γνωστά του τραγούδια, ήταν το ''Blowin' in the Wind'', ένα κομμάτι διαμαρτυρίας. Eγώ όμως θα σας βάλω το αγαπημένο μου ''One More Cup of Coffee''.
Υπήρχαν όμως κι άλλοι καλλιτέχνες της φολκ ροκ όπως oι Simon & Garfunkel και οι The Band. Παράλληλα αναπτύχθηκε το ψυχεδελικό ροκ. Γνωστά ονόματα αυτού του είδους: Pink Floyd , Jefferson Airplane, Eric Clapton, Jimi Hendrix. Η μουσική των Pink Floyd εκτός από ''ψυχεδελικό ροκ'' έχει και στοιχεία ''progressive (ή προοδευτικό) ροκ''.
Από το '62 και μετά έχουμε τους Beatles με στοιχεία κλασσικά, ψυχεδελικά και ροκ εν ρολ, οι οποιοι θεωρούνται ως οι καλύτεροι σε πωλήσεις καλλιτέχνες στην ιστορία. (δεν μου φαίνεται και περίεργο, αφού όποιον και να ρωτήσεις για τους Beatles, το πιο πιθανόν είναι να τους ξέρει).
1970-1980: Εδώ έχουμε το κλασσικό ροκ, το χαρντ ροκ και το χέβι μέταλ, με περισσότερη έμφαση στις μελωδίες και πιο βαρύ κι έντονο ηχητικά ρυθμό. Black Sabbath, Led Zeppelin, Rolling Stones, AC/DC, Aerosmith, Queen, Deep Purple..να πω κι άλλα;
Στα μέσα της δεκαετίας του '70 μέχρι το '80 εμφανίζεται το πανκ ροκ με εκπροσώπους τους Sex Pistols, The Clash και Ramones (ήταν κι άλλοι βέβαια, αλλά αναφέρω τους πιο γνωστούς), που χαρακτηρίζονταν από ιδιαίτερες στυλιστικές επιλογές και αντιλήψεις επαναστατικές και αντι-εξουσιαστικές.
Την ίδια περίοδο υπάρχει επίσης η ντίσκο και η νιου γουέϊβ από την οποία επηρεάστηκαν οι Eurythmics με το γνωστό Sweet Dreams, χρησιμοποιώντας το συνθεσάϊζερ που ανέφερα αρχικά ως άλλη επιλογή μουσικού οργάνου. Συνώνυμο του ''νιου γουέϊβ'' είναι το ποστ-πανκ (επηρεασμένο κι από την πανκ ροκ) συμπεριλαμάβοντας ανάμεσα σε άλλους και τους Joy Division, The Velvet Underground, Nick Cave, New Order.
Τη δεκαετία μεταξύ '70 και '80 κάνει την εμφάνιση του και το γνωστό αλέρνατιβ-ροκ το οποίο δηλώνει καλλιτέχνες που ήθελαν να απέχουν απο τα ''μέϊνστριμ'' μουσικά είδη της εποχής. Με άλλα λόγια ''έπαιζαν'' τους εναλλακτικούς και το έκαναν και πολύ καλά μάλιστα κατά τη γνώμη μου. Eδώ ανήκουν οι: R.E.M (οι οποίοι και διαλύθηκαν φέτος), Τhe Smiths, The Cure, The Pixies, Happy Mondays (που ανήκουν στην λεγόμενη ''Madchester'' σκηνή) και άλλοι.
1990: Και πάμε στην Britpop μουσική που προέρχεται από την Βρετανική αλτέρνατιβ ροκ, εξού και η ονομασία της ''britpop''. Κάποια γνωστά συγκροτήματα αυτού του είδους είναι οι: Blur, Oasis, Pulp, Elastica. Ένα χαρακτηριστκό αυτού του είδους είναι οι ''πιασάρικες'' μελωδίες.
Μετά την Bripop ήρθε και η ποστ-Britpop, που συνέδεε στοιχεία της βρετανικής μουσικής με αμερικάνικα. Πάρτε τους Coldplay, τους Radiohead και τους Stereophonics για παράδειγμα. Τέλος έχουμε και την φανκ-μεταλ με αλτερνατιβ συγκροτήματα όπως τους Red Hot Chili Peppers και την ραπ ροκ όπως τους Bloodhoung Gang.
..και κάπου εδώ τελειώνει αυτή η μικρή αναδρομή στη ροκ μουσική. Είναι πάρα πολλά που δεν έχω αναφέρει, όπως άλλες υπο-κατηγορίες της κάθε κατηγορίας ή άλλα συγκροτήματα, αλλά νομίζω πως με τα παραπάνω έχουμε όσο να 'ναι ένα γενικό πλάνο της ροκ μουσικής.
Όπως και να το κάνουμε το ροκ είδος είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο στην ιστορία της μουσικής και νομίζω όλοι, ανεξαιρέτως γούστου, κρύβουμε έναν ''ροκ'' εαυτό μέσα μας. Δεν χρειάζονται συγκεκριμένα ρούχα, μαλλιά και συμπεριφορά για να ακούσεις ροκ μουσική. Το ροκ το 'χεις μέσα σου κι όλο και κάποια στιγμή θα βγει προς τα έξω και θα εκφραστεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο..
..και νομίζω δεν υπάρχει πιο ευχάριστος τρόπος από τη μουσική για να το κάνει!
Νατάσα Α.
